benzetme çabası

Gözlerin

aleni bir intihar teşebbüsüdür.

Ellerini

daha sonra bir şeylere benzetirim.

Şimdi yorgunum

ve masanın ötekilerden kısa ayağı kadar kederli.

Vecd ile bin secde ederken aşkına

mutmain bir vedayla cezalıyım.

Bence, aslında Allah var

ve Tosyalılar o kadar da çok konuşmuyor.

Ve aslın da Gözlerin,

dimdim kalesinin kapılarına

açılıyor olabilir.

Fethi bin mürid ister

fakat ben çulsuz çoban

Her Mem û Zîn’e

bir Beko musallatsa,

eğer o elleri mezarda dahi

ayıracaksa 

Dünya tartışmaya kapalı bir konudur.

Allah var şimdi yalnızlığı hiç sevmedim.

Allah var.

Onu görürsem

Marduk’u ve Mani’yi şikâyet edeceğim.

Soracağım sonra:

“Mahmut Derviş neden bu kadar erken öldü?”diye 

Yüksek rakımlara kanla yazılmış,

baştan savma bir kader 

Bırakılır mı bana 

"Kadavramıyım lan ben!"

diyeceğim, görürsem eğer 

kan neden hep yüksek rakımlarda ?

Neden Mem ile Zîn’i kimse bilmiyor?

Neden Şirazî her yerdeyken

Melayê cizîrî unutulmuş?

Ve neden

hep delikanlı,

adama yakışmayan bir şeyler var?

Aklıma gelmişken söyleyeyim:

“Ellerin

bende olmayan her şeye benziyor.”